Ćwiczenia rozpoznawania emocji i uczuć, odczuć w ciele, myśli i zachowań

Sprawdzona metoda, które umożliwia zorientowanie się czy dana osoba potrafi rozpoznawać emocje i uczucia, odczucia w ciele, myśli i zachowania składa się z: 4 kartek papieru, kilkunastu małych karteczek i dobrych chęci… 😉

Na każdej z kartek napisany i wyjaśniony jest jeden obszar naszej reakcji.

Na małych karteczkach wypisujemy różnorodne przykłady:

• emocji i uczuć– np.: zaskoczenie, złość, duma, smutek, zachwyt, rozpacz, ekscytacja, strach, ulga, irytacja, wściekłość, gniew, wstyd, tęsknota, odraza, rozdrażnienie, fascynacja, lęk, frustracja, pustka;
• odczuć w ciele – np.: przyspieszony oddech, zimne stopy i dłonie, ciepło w całym ciele, „płonące” policzki, drżenie ciała, napięcie w szczęce, mdłości, napięcie w rękach, rozluźnienie w całym ciele, ucisk w klatce piersiowej, napięcie w całym ciele, spocone dłonie, łaskotki w brzuchu;
• myśli – np.: „to był dobry dzień, „to mi się nie uda”, „on chce mi zrobić na złość”,
  „bez pomocy nie dam rady”, „a jednak potrafię”, „jak oni mogli mi to zrobić”, „nie muszę być ideałem”, „młodsi zawsze mają lepiej”, „spróbuję
  to zrobić najlepiej jak potrafię”;
• zachowań – np.: płacz, krzyk, uśmiechanie się, przeklinanie, przytulanie, odejście na bok, popchnięcie kogoś, powiedzenie „jestem zdenerwowany/a i potrzebuję być sam/a”.

Karteczki są pomieszane. Zadanie polega na dopasowywaniu wylosowanych karteczek do jednej z czterech kategorii.

Kolejny krok, to praca na materiale własnym. Zadanie polega na robieniu kilkakrotnie w ciągu dnia tzw. „stop klatek” i przyglądaniu się własnym reakcjom (w czterech obszarach) na sytuacje, których doświadczamy. Początkowo niezwykle ważne jest zanotowanie ich (z czasem nie musimy już notować, tylko
dokonujemy tej analizy automatycznie).

Uzyskane przez nas „dane” to cenny materiał do dalszej pracy.

Serdecznie zachęcam do wykorzystywania tych sposobów 🙂